Zaburzenia Integracji Sensorycznej to nieprawidłowy odbiór lub/i interpretacja docierających wrażeń sensorycznych, który uniemożliwia właściwe reagowanie w określonych sytuacjach. Zaburzenia SI mogą mieć dwojaki charakter:
- podwrażliwości sensorycznej,
- nadwrażliwości sensorycznej.
Na bazie tych zaburzeń mogą powstać trudności w planowaniu i wykonywaniu ruchów. Jest to tzw. dyspraksja.
Zaburzenia te mogą występować w obrębie wszystkich zmysłów, mogą również współwystępować.
Symptomy, które można zauważyć u dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej:
- jest nadmiernie ruchliwe, nadpobudliwe, impulsywne,
- łatwo się rozprasza i ma trudności ze skupieniem uwagi
- bywa agresywne,
- jest niestabilne emocjonalnie,
- jest zbyt statyczne, mało aktywne,
- ma trudności z zasypianiem i snem,
- prezentuje opóźnione reakcje na bodźce bólowe, dotykowe, węchowe, wzrokowe i słuchowe,
- z opóźnieniem osiągnęło kamienie milowe rozwoju (siadanie, chodzenie, mówienie),
- unika dotyku innych osób lub określonych faktur,
- nie toleruje zabaw dłońmi,
- nie lubi czesania, mycia, obcinania włosów, kąpieli, obcinania paznokci,
- domaga się dotyku, lubi intensywne zabawy,
- wydaje się, że ma obniżoną wrażliwość na bodźce dotykowe, bólowe,
- ma słabą świadomość własnego ciała,
- wykazuje zachowania autostymulujące / autoagresywne (drapanie się, szczypanie, gryzienie, uderzanie),
- ma nieprawidłowe napięcie mięśniowe (podwyższone lub obniżone),
- wydaje się niezdarne (często upada, potyka się),
- ma trudności z oceną odległości,
- może mieć problem z samoobsługą (ubieranie, rozbieranie),
- ma problemy z obustronną koordynacją ruchową,
- często myli strony prawa-lewa
- z trudnością przychodzi mu naśladowanie ruchów innych osób,
- reaguje nadmiernym zadowoleniem na ruch, lubi intensywne zabawy (kręcenie się, bujanie, podskoki),
- boi się odrywać stopy od podłoża,
- odczuwa nienaturalny lęk przed upadkiem lub wysokością,
- boi się / unika zabaw ze zmianami pozycji (kręcenie się, bujanie, podskoki),
- ma trudności z pisaniem, czytaniem,
- zabawy / czynności manualne przychodzą mu z trudnością,
- zbyt lekko lub zbyt mocno chwyta przedmioty,
- nieprawidłowo stoi / siedzi,
- szybko się męczy,
- jest wrażliwe na światło lub określone kolory,
- ma trudności z utrzymaniem wzroku na przedmiocie lub z podążaniem wzroku za przedmiotem,
- nie lubi / domaga sie pokarmów o określonej konsystencji,
- poznaje otoczenie za pomocą smaku (ssie, gryzie przedmioty),
- nie lubi głośnych / określonych dźwięków,
- ma opóźniony rozwój mowy,
- lubi wydawać głośne dźwięki,
- pewnych dźwięków nie zauważa,
- poznaje otoczenie za pomocą węchu,
- negatywnie reaguje na niektóre zapachy,
- nie rozróżnia zapachów,
- ignoruje nieprzyjemne zapachy;











dobrze, że są takie ośrodki, bo czasami trudno zrozumieć zachowania własnego dziecka
mam syna z Zespołem Aspergera i wiele z tych symptomów pasuje do niego i nie wiem teraz czy to z powodu ZA czy nie napiszcie.
Zaburzenia sensoryczne w przypadku dzieci z autyzmem, w tym także dzieci z Zespołem Apergera są wynikiem tychże zaburzeń rozwojowych. Badania na ten temat prowadzone były już w latach siedemdziesiątych przez Carla Delacato. Naukowiec przebadał wówczas grupę 864 dzieci z trzech europejskich krajów – Hiszpanii, Niemiec oraz Włoch. Stwierdził on wtedy, iż zaburzenia postrzegania wrażeń zmysłowych, czyli odbioru, identyfikowania, przetwarzania i interpretacji tych bodźców są wpisane w obraz kliniczny autyzmu. Zaobserwował on, iż w przeważającej części u dzieci występowały zaburzenia związane z dotykiem, słuchem. U ponad połowy wystąpiły zaburzenia wzrokowe. Około ¼ badanych miała problemy z węchem i smakiem.
Magdalena Łagowska