Przejdź do treści

Terapia zaburzeń jedzenia, terapia neofobii

Niejadek, neofob czy wybiórczy smakosz?

Konsultację oraz terapię zaburzeń żywienia polecamy rodzicom, którzy ze względu na wąski zakres produktów spożywczych i potraw spożywanych przez dziecko, martwią się jego zdrowiem i prawidłowym rozwojem.
W podjęciu decyzji o potrzebie konsultacji ze specjalistą może pomóc lista tak zwanych czerwonych flag . Jeśli przynajmniej trzy stwierdzenia dotyczą lub niebawem mogą dotyczyć Twojego dziecka, to warto jest przyjrzeć się bliżej problemowi. Oto one:

1. Krztusi się, ma odruch wymiotny, silnie odwraca głowę, ucieka od pokarmu.

2. Nie działają strategie „zobacz jakie dobre”; „spróbuj, dobre”; „leci samolocik…”.

3. Dziecko jest markotne lub ma napady złości, gdy proponujemy lub zachęcamy do jedzenia, którego zazwyczaj nie je.

4. Dziecko nalega, aby żywność była przygotowana w ten sam sposób lub żeby opakowanie zawsze było identyczne. Jeśli jest inaczej wpada w złość, buntuje się i nie chce nawet myśleć o jedzeniu.

5. Obawiasz się, że dziecko może być hospitalizowane lub może się źle rozwijać z powodu ubogiej diety.

6. Dziecko ma mniej niż 20 produktów, które toleruje.

7. Podczas posiłków musi mieć wyłącznie swoją potrawę, którą toleruje; nie jest zainteresowane lub odsuwa od siebie potrawy jedzone przez innych domowników.

8. Dziecko je tylko wtedy kiedy ogląda telewizję lub bawi się zabawkami.

9. Dziecko je tylko wtedy, gdy jest karmione przez inną osobę.

10. Dziecko budzi się i domaga się jedzenia lub picia w nocy.

11. Dziecko boi się chodzić do przedszkola albo nie lubi przyjęć rodzinnych i imprez rówieśników, ponieważ może być nakłaniane do nowego jedzenia.

12. Dziecko nie lubi dotykać jedzenia; nie lubi być ubrudzona jedzeniem; unika zabaw plastycznych.

Co oferujemy

Analiza i diagnoza:

Terapia, nauka jedzenia, wsparcie pracy w domu

Program terapii żywieniowej opracowywany jest przez specjalistę ds. żywienia po konsultacji z logopedą, terapeutą integracji sensorycznej, psychologiem oraz (jeśli zachodzi taka potrzeba) lekarzem. Program przygotowywany jest indywidualnie dla każdego dziecka. Poniżej znajduje się szereg możliwość pracy terapeutycznej, z której mogą Państwo skorzystać w naszym ośrodku. Dopasowujemy je tak, by najskuteczniej oddziaływać na zmianę zachowań żywieniowych dziecka:

Terapia organizowana w ośrodku:

  • usprawnianie elementów jamy ustnej
  • nauka gryzienia
  • nauka połykania
  • usprawnianie sensoryczne i sensomotoryczne
  • nauka odczuwania smaków, zapachów, dźwięków
  • praca nad przełamywaniem obaw, lęków i niechęci prezentowanych przez dziecko w odniesieniu do konkretnych pokarmów

Pracy w domu:

  • zalecenia oraz późniejsze konsultacje dotyczące zmiany środowiska i atmosfery na taką, która będzie sprzyjała rozwojowi pożądanych zachowań żywieniowych
  • zalecenia dotyczące postępowania w przypadku niepożądanego zachowania dziecka
  • zbudowanie harmonogramu żywieniowego

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

ZAPYTAJ TEŻ O TERAPIĘ I KONSULTACJE ON-LINE – CAŁA POLSKA

Dziecko z problemami wybiórczości żywieniowej ogólnie może rozwijać się prawidłowo – przybiera na wadze, rośnie, jednak przewlekłe niedobory składników odżywczych wywołane ubogą dietą oraz niewłaściwe nawyki żywieniowe mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia wielu chorób u dorosłej osoby i mogą niekorzystnie wpłynąć na jakość jej życia.

 

Osoba dorosła z problemami wybiórczego jedzenia w dzieciństwie i młodości nie będzie w stanie całkowicie wyrównać utraconych wcześniej możliwości optymalnego rozwoju psychofizycznego.

Wybiórczość żywieniowa – charakteryzuje się niechęcią do spożywania znanych potraw oraz próbowania nowych (neofobia). Jednocześnie łączy się z silnymi preferencjami co do wąskiej grupy pokarmów. Słaba różnorodność pokarmowa może przekładać się na obawy rodziców o stan odżywienia dziecka i uzasadnionych lub nieuzasadnionych obaw o niekorzystne skutki zdrowotne. Ogólnie przyjęto, że o wybiórczości żywieniowej możemy mówić kiedy dziecko je mniej niż 20 różnych produktów spożywczych.

Neofobia żywieniowa – niechęć, strach przed spożyciem nowego produktu lub potrawy. Jest to pierwotne zachowanie, służące ochronie młodych organizmów przed spożyciem niewłaściwego (np. trującego) pokarmu. Szczególnie nasila się pomiędzy 2 a 5 rokiem życia. Zjawisko to dotyczy spożywania owoców, zielonych warzyw oraz mięsa.

Jak wygląda proces terapii

Podstawą jest wypracowanie modelu współpracy pomiędzy Dzieckiem – RODZICEM (RODZINĄ) – Terapeutą. Nie przypadkowo słowo „rodzic” piszę tu wielkimi literami, ponieważ od jego wiedzy, zaangażowania i pracy w dużej mierze zależy końcowy sukces. Wszak to właśnie rodzic przebywa z dzieckiem najwięcej czasu, to on ma decydować co i kiedy dziecko będzie jadło. Dlatego ważnym elementem terapii jest edukacja rodziców oraz całych rodzin.
Proces w uproszczeniu można przedstawić za pomocą poniższego diagramu.

Pierwsze spotkanie – wywiad terapeuty prowadzącego z rodzicami

przekazanie rodzicom materiałów potrzebnych do przeprowadzenia dalszej analizy

Drugie spotkanie wraz z dzieckiem – konsultacja dziecka

spotkania ze wskazanymi przez terapeutę prowadzącego specjalistami

lub

W przypadku konsultacji On-Line – analiza nagrań

rodzic nagrywa w domu dziecko podczas swobodnego jedzenia oraz zabawy wg. szeregu instrukcji przekazanych przez terapeutę

Trzecie spotkanie – zalecenia przekazane rodzicom

przekazanie zaleceń do pracy w domu, ewentualne skierowanie na terapię w koniecznym zakresie

Praca rodziców – wdrażanie zaleceń

Wdrażanie zmian w środowisku dziecka. Zarówno w domu jaki poza nim

Terapia

regularne spotkania (najczęściej 1 raz w tygodniu)

Kontrola postępów

to ważny element podtrzymujący motywację i pomagający przezwyciężać występujące przeszkody

Masz pytania? Skontaktuj się z nami.

Terapia żywienia