Integracja Sensoryczna

Placowy zawrót głowy

Magdalena Lagowska

pajaczek

Lato, to najlepszy czas, żeby skutecznie wspomóc rozwój procesów integracji sensorycznej specjalnie się nie wysilając. Warto tylko mieć świadomość co pomaga mojemu dziecku, a co w nadmiarze może zaszkodzić.  Tak drodzy rodzice – zaszkodzić. Otóż, tak ja we wszystkim należy znać umiar. Zdarza się, iż poprzez nadmierne przykładanie się do zaleceń terapeuty można zafundować naszym dzieciom niezłą „karuzelę” dosłownie i w przenośni.
Zatem co pomaga, a co szkodzi. Oto kilka ćwiczeń na placu zabaw.
Bardzo dobrą zabawą są przyrządy. na które dziecko się wspina, np. „pajączek linowy”. Przechodząc przez niego dziecko trenuje złożone umiejętności, takie jak: planowanie ruchu (tzw. praksja), koordynację ruchową. Zabawa ta wspomaga równowagę, no i oczywiście kształtuje siłę i napięcie mięśniowe. Należy jednak pamiętać, że dziecko z tzw. lękiem grawitacyjnym, czyli wykazujące strach przed oderwaniem nóg od podłoża, nie będzie chciało wejść na taki przyrząd. Wsadzone na siłę – rozpłacze się i będzie później omijał to miejsce szerokim łukiem. Ważne jest by obserwować dziecko i jego reakcje. Zdarza się, że rodzice chcąc zachęcić dziecko do danej aktywności, mówią: „no zobacz, ten mały chłopiec idzie, a Ty co…” To niestety dodatkowo demotywuje dziecko. Warto w tym momencie zacząć od czegoś łatwiejszego, co przygotuje dziecko do trudniejszych zadań.
Innym bardzo pożytecznymi sprzętami są karuzele i „kręcioły”. Dzieci z tzw. podwrażliwością układu przedsionkowego, czyli poszukującym ciągle wrażeń ruchowych uwielbiają tą formę zabawy. Jest ona potrzebna, ale musimy kontrolować jej czas. Zbyt długie i intensywne obroty mogą przestymulować dziecko, co może skończyć się zbyt dużym pobudzeniem ruchowym dziecka, w skrajnych przypadkach torsjami.